Çok ilginç bir hava ile karşı karşıyayız iki gündür. Hem sıcak hem serin :) O nasıl oluyor diye sormayın, oluyor bir şekilde. Yağmurlu, güneşli, esintili, bunalımlı bir hava. Neyse havalar işi bahanesi. Turistcanlar yavaştan gelmeye başlamışlar. Geçen sene gelen ihtiyar teyzecanlar yerini şeker kıvamında dişicanlara bırakmış durumda. Sabahın köründ..

Evimiz malzeme bakımından oldukça elverişli bir konumda bulunuyor. Karşımızda ve altımızda banka yanımızda fırın filan varken olaysız gün geçmiyor. Mesela birkaç gündür dikkatimi çeken bir olay var. Yaşlarının alt sınırı 40 olan Akrep Nalan kolonlaması teyzeler kilo vermek babından yürüyüşe çıkıyorlar. Genelde birkaç komşudan oluşan gruplar halinde..

Koskoca 29 günü geride bırakıp Mart ayının cazibedar günlerine kavuşmuş oluyoruz. Aslında Mart ayından korkmaya başladım ben. Zira Mart ayında oluyor bütün terslikler hayatımda. Mesela bknz geçen sene kara böcükler mertebesinde kötü olaylar yaşamıştım. Onun için Mart ayında pek çok kez dikkatli olmam gerekmekte. Bir de bütün eş dost bu ayda doğmuş...

Kendilerini iki haftadır Beyaz Show izlerken duyuyorum. Onlar aslında engel tanımayan insanlar. Yaşama umutla bakan, bizler gibi sağlığı sıhati yerinde olup da yok dünya tasası, yok sevgili karmaşası yok aile geçimsizliği gibi uydurmasyon şeylere vakit harcamayan insanlar. Onlar ülkemizdeki engellilerden birkaçı ve onlar çok güzel bir proje içindel..

Bugün malum 14 Şubat. Sevgililer günü olduğunu iddia eden söylentiler dolaşıyor etrafda. Bunlara inanmayın, aldanmayın. Külliyen yalandır. Böyle birşey yoktur. Tamamen uydurmasyon birşeydir. Tamamen hayal kurgu ürünüdür. Modaya ayak uyduramayan bir akımdır. Kişiler tamamen hayal ürünüdür. Sizin mantığınız alıyor mu ki sevgilinize sadece bir günü ad..

Elimi, ayağımı, kolumu, oramı ya da buramı masaya, duvara veya herhangibir yere çarptığım zaman müthiş bir acı hissediyorum. Eğer ortamda başkaları varsa bir çıtırtım bile çıkmaz. Ama kimse yoksa ağlarım bile :) Hiç unutmam az önce ayağımı daha doğrusu dizimi şiddetli bir biçimde masaya çarpan ben duyduğum büyük üzüntüden dolayı gözlerim doldu. Eve..

Banyodan çıkınca kendimi kızarmış tavuk gibi hissediyorum. Ellerim ablamın tırnak boyasının tonlarında bir kırmızıya sahip olurken yandığımı da sonradan anlıyorum. Soğuk kış gününde güneş enerjisinde sıcak su bulamayan gencin soğuk su ile duş alması bir dram olacağı için ani su ısıtıcı kullanıyorum. Maşallah o da çok güzel yakıyor :) Birinci kademe..

Klasik bir cumartesi gününü hemen birazdan geride bırakmanın üzüntüsü içindeyim. Şayet bir gün daha gitti ömrümden. Günün başlangıcı uyanmakla geçti zaten. iş yerinde birkaç saat boyunca esnedim. Geceleri kod yazarsan böyle oluyormuş demek ki, bunun da farkına vardım. Allah beterinden saklasın. Öğle saatlerinde ise bol bol internet üzerinde gezindi..

Besmele ve şahadetle karışık bir şekilde uyandım bu sabah. Ne hikmetse rüyamda blogumu gördüm. Benden hesap sorar gibi bir hali vardı. Kaç gündür neden yazı yazmadığımın hesabını soruyordu sanki. Yemin billah ettim bir suçum olmadığına dair. Ama nafile, herşeye rağmen ak sakallı bey amca çıktı geldi yine. Boğazladı beni resmen. Aman Ya Rabbim çıldı..

iri sakallı yaşlı Hacı amcalar vardır. Bu amcalar pek çok mekanda görülebilirler. Genelde kösele ayakkabı giyerlerken sürdükleri mis de parfüm mertebesindedir. Ayrıca bir fesleri muhakkak vardır. Genelde ya Kayserili ya Ispartalı ya Karamanlı ya Konyalı ya da Yozgatlı'dırlar. Dışarıdan göründükleri gibi katı değillerdir. Pamuk gibi yumuşak kalpleri..