Arkadaşlarım veya beni tanıyan yakın çevremden insanlar benim ile yürümeyi pek sevmezler. Sbebi ise çok hızlı yürümem. Hızlı yürümemin sbebini bilmiyorum ama gerçekten de koşar gibi yürüyorum. Başka birisi ile yürürken yine en düşük tempoda yürümeye çalışıyorum ama buna rağmen onlara hızlı geliyor. Bundan en çok isyan eden Erendi. “Abi nereye koşuyoruz” deyip dururdu . Dün de ablam aynı şeyleri söyleyince eve gelinceye kadar yavaş yavaş yürümeye çalıştım. Ancak olmadı, olamadı. Yavaş yürüyünce ev çok uzakmış gibi geliyor. Enteresan bir kişilik olduğumu söylemiştim ve söylemeye de devam ediyorum. Ha bu olay yazında devam ettiği için diğer insancıklardan birkaç kat daha fazla terlerim. Bakalım bu hız nereye kadar. Dün yemek konusunda tahsilat günümdü. Daha önce söz aldığım Mehmet Abi’den yemeği midemize indirdik. Sonra ablamdan iddia vesilesiyle kazanmış olduğum Soho’yu yedim . Üzerine bir de kahve ohh. Bu tür şeyler bedavaya gelince tadı daha bir güzel oluyor (ablacım herhalde bir daha benimle iddiaya girmezsin ). Akşam Fenerbahçe de yenmiş. O bakımdan tebrikler diyelim. Şimdi yeni bir haftaya giriyoruz. Yoğun tempoda geçecek olan bir hafta. Çalışanlara iyi işler, öğrencilere hoş dersler diliyorum. Haydi kalın sağlıcakla.