Sınavlarla dolu bir haftasonunu geride bırakmanın sevincini daha henüz yaşayamadan, sınav sonrasına bıraktığım işlerin yığılması ile hayat trafiğim kırmızı ışık kuyruklarından daha beter bir vaziyete büründü. Sınavlar genel olarak iyi gibi ama hiç de belli olmaz, olamaz Sınavın getirdiği tek heyecan bu bahsettiğim notlar değil elbette. Haberlerde duyduysanız Akdeniz Üniversitesi’nde taşlı, sopalı, silahlı kavgayı birkaç adım uzaktan izleme şansını bile yakaladım. Allah için güzel vurdular, kırdılar

Bizim işyerinin olduğu civarda hamile bir kedi vardı. Kendileri bizim işyerinin ardiyesini hastane zannederek üç tane nurtopu gibi kedican yavrulamış. Önceleri sevgisel şeyler yaşasak da sonrası pek umduğumuz gibi olmadı Merak etmeyin kedicanlar gayet iyi, hiçbirşey yapmadım onlara. Kerataları Pınar süt ile besledim, taze ekmek verdim. Ciğer filan da cabası.

Alanya LCW mağazasının da çok dandik bir yer olduğunu öğrendik Taha ile. Kot pantolon almak hiç bu kadar rezalete dönüşmemişti. Bana uyanın boyu tutmadı, boyu tutanı da stokta yer almadı. Yer alan da bana uymadı Rodi’deki dişicanların hoş bakışları altında kot pantolonu almak varken gidip oradan buradan almaya çalışmak büyük kabahat zaten.

Ankara için Cuma 23′e biletimi de aldım. TBY Ankara buluşmasına %90 katılıyorum yani Hani olur ya yolda giderken otobüs arıza yapar, acil birşey çıkar o %10′luk kısmı da ona bırakıyorum.

Yarın Fenerbahçe’nin turu atlaması ile ilgili yazıyı yazmam ve sizlerin de okuması dileğimle…