Bugüne kadar pek çok film izledik, müzik dinledik asansörle ilgili. Tabi film kısmı biraz sakıncalı. Genelde fantastik olaylar üzerine kurulmuş yangınlı dakikaları anlatsa da bazı filmlerde de asansörün günlük hayattaki önemine dikkat çekiyor. Şarkılarda da asansör aşkları konu alınıyor. Ama benim bunlarda gözüm yok.

Bizim asansör ısrarla komşuların iade kutusu fonksiyonuyla kullanılıyor. Komşusunun, kendi balkonuna düşen donunu, paspasını, zımbırtısını asansöre asıp sahibinin almasını sağlıyor. Her ne kadar örnek bir davranış gibi görünse de teşhircilik suçu ile yargılanması da söz konusu olabilir. Hadi paspas falan tamam da don nedir başkan ya?

O değil de ellerim doluyken asansörün kapısını ayağımla açıp, dirseğimle çocuk kilidine burnumla da kat düğmesine bastığımı itiraf etmeliyim diye düşündüm. O çocuk kilidi kadar gereksiz bir düğme daha görmedim dünya üzerinde. Bir düğme daha olsaydı şayet ona da basacak uygun bir uzuv bulurduk ama gereksizliğin karesini almış olurlardı.