Özellikle şu vakitlerde (15:00) civarında acıktığımı açlığı bırak susadığımı maksimum noktasında hissediyorum. Sağolsun bütün televizyon kanalları bulunduğum zaman diliminde süperane yemekler yapıyorlar, nisbet olsun diye de yakın çekim yaparak canıma okuyorlar. Televizyon kanalları yetmezmiş gibi MSN’de avatar yerine yemek resmi koyanlar, Gtalk üzerinden konuşurken akşama yapacağı yemekleri sayan dişicanlar da mevcut. Hepsi komplodur, teoridir.

Ezan okunmadan önce bir damacana su hazırlıyorum yanıma. Hoca “Allah”  dediği anda yarıya insin diye. Ama ilk iftarda anladım ki çok su fazla şişkinlik yapıyor, davul mertebesine çıkarıyor insanı. Sonrasında güzelim yemeklerden, mis gibi pidelerden yiyemez hale geliyorum.

Sahurda ise uyku sersemliği diz boyu olduğu için yenilen ve içilenler asla akılda kalıcı olmuyor. içtiğim birkaç bardak su haricinde pek birşey hatırlamıyorum. Sanırım bugün patates vardı menüde.

Bir de yaz sıcağına denk geldiği için fazla ağır olmaması babından sebze yemeklerine yükleniliyor. Ama gönül başka şeyleri umuyor. Bunu dile getirince de terlikler havada uçuşuyor.

Ayrıca yarın Eren’in davetlisiyiz, namaz kılmak gerekir. Çünkü bu kıyamete az kaldığının bir göstergesidir.

Son olarak söylediklerimin pek ciddiye alınmamasını, zira açlıktan ne dediğimi bilmediğimi hatırlatmak isterim. Ramazan her yönüyle harikadır