Basketbol’a lise döneminde biraz merak sarmıştım.Ancak çoğu arkadaşım gibi benim de futbola olan merakım basketbolu birazcık gölgede bıraktı diyebilirim.Futbolda yabancı ligler, yerli ligler, şu kupası, bu kupası derken hemen hemen bütün maçları seyrederim.Basketbolda ise sadece milli maçları izlerim.Şu son dönemdeki “Dünya Basketbol Şampiyonası” maçlarının da çoğunu izliyorum.Tabi o da milli takım için.Dün izlediğim Slovenya maçı basketbola az daha ısınmamı sağladı belki de.Aman Allahım, ne biçim bir maçtı öyle?Bir biz sayı yapıyoruz bir onlar yapıyor.Dişediş, kana kan .Son periyotta nasıl heyecanlandığımı ben bile anlatamam.Slovenya’nın dokandığı her topta “tüh bea gitti maç” dediğim ancak bizim 12 Dev Adam’ın attığı üçlükler ile “ohh tamam maç bizimdir” diye düşüncemi değiştirdiğim bir maç oldu.Ben maçtan ziyade biraz da spikerden dolayı heyecanlandım.O nasıl bir anlatım şeklidir?Basket attığımızda “affren aslanım” “bravo koçum” deyip maçın sonunda delirdiğini sandığım kişican maçın sonunda bir de röportaj yaptı ki orası kopardı beni.Böyle el kol hareketleri filan gülmekten çatladım, yarıldım.Neyse Arjantin maçında Fatih Solak’ın söylediği yeni isimlerine göre “12 Cesur Yürek” e başarılar diliyorum.